Co to jest WiOO

Wolne oprogramowanie

  • Prawo do użytkowania programu w dowolnym celu.
  • Prawo do analizowania i modyfikowania programu (swobodny dostęp do kodu źródłowego).
  • Prawo do swobodnego kopiowania programu.
  • Prawo do swobodnego rozpowszechniania zmodyfikowanych lub niezmodyfikowanych wersji programu.

Otwarte oprogramowanie
(ang. open software, http://opensource.org/docs/definition.html) jest to oprogramowanie, którego licencja gwarantuje:

  • Swobodną redystrybucję: oprogramowanie może być swobodnie przekazywane lub sprzedawane.
  • Kod źródłowy: musi być dołączony lub dostępny do pobrania.
  • Programy pochodne: musi być dozwolona redystrybucja modyfikacji.
  • Integralność autorskiego kodu źródłowego: licencje mogą wymagać, aby modyfikacje były redystrybuowane jedynie jako poprawki do kodu.
  • Niedyskryminowanie osób i grup: nikt nie może zostać wykluczony.
  • Niedyskryminowanie obszarów zastosowań: nie wolno wykluczać komercyjnych zastosowań.
  • Dystrybucja licencji: prawa dołączone do oprogramowania muszą się odnosić do wszystkich odbiorców programu, bez konieczności wykonywania przez nich dodatkowej licencji.
  • Licencja nie może być specyficzna dla produktu: program nie może być licencjonowany tylko jako część szerszej dystrybucji.
  • Licencja nie może ograniczać innego oprogramowania: licencja nie może wymagać, aby inne dystrybuowane z pakietem oprogramowanie było typu Open Source.
  • Licencja musi być technicznie neutralna.

Wolne Oprogramowanie i Oprogramowanie Otwarte oparte na otwartym źródle to dwa różne pojęcia wspólnie określane w języku angielskim FLOSS, w tłumaczeniu polskim WiOO. Łączy je podobny etos: współpracy, dzielenia się i otwartości. Wartości te są bliskie również organizacjom pozarządowym. Jednak z wielu powodów otwarte oprogramowanie jeszcze nie zyskało masowej popularności w gospodarce.

Otwarty standard
(ang. open standard) jest to standard, którego pełna specyfikacja jest dostępna dla wszystkich zainteresowanych za darmo. Otwartość standardu pozwala m.in.:

  • Uniezależnić się od jednego dostawcy rozwiązań.
  • Używać standardu niezależnie od intencji jednego z dostawców rozwiązania.
  • Śledzić zmiany zachodzące w specyfikacji standardu.