WiOO jest elementem szerszej tendencji do dzielenia się swoją pracą z resztą świata. Ruch ten nabrał rozpędu wraz z rozwojem Internetu i dawno już wyszedł poza wąskie grono osób związanych z informatyką. Świadczy o tym choćby ogromna popularność Wikipedii, darmowej encyklopedii, tworzonej przez internautów, której polska wersja liczy ponad 400 tys. haseł. Warto też pamiętać o siostrzanym projekcie Wikimedia Commons, którego wynikiem jest zbiór plików graficznych, dźwiękowych i video, do którego każdy może dodawać swoje prace i korzystać z ponad miliona plików udostępnionych przez innych wolontariuszy. Wreszcie, na uwagę zasługuje Creative Commons, które oferuje twórcom – np. autorom tekstów, grafik – możliwość dzielenia się swoją pracą, zachowując jednocześnie własne prawa. Dla organizacji pozarządowych jest to podwójny potencjał: rozpowszechniania swoich wytworów w społeczeństwie, a równocześnie bezpłatnego korzystania z wielu cennych zasobów.
Wolne oprogramowanie
- Prawo do użytkowania programu w dowolnym celu.
- Prawo do analizowania i modyfikowania programu (swobodny dostęp do kodu źródłowego).
- Prawo do swobodnego kopiowania programu.
- Prawo do swobodnego rozpowszechniania zmodyfikowanych lub niezmodyfikowanych wersji programu.
Otwarte oprogramowanie
(ang. open software, http://opensource.org/docs/definition.html) jest to oprogramowanie, którego licencja gwarantuje:
- Swobodną redystrybucję: oprogramowanie może być swobodnie przekazywane lub sprzedawane.
- Kod źródłowy: musi być dołączony lub dostępny do pobrania.
- Programy pochodne: musi być dozwolona redystrybucja modyfikacji.
- Integralność autorskiego kodu źródłowego: licencje mogą wymagać, aby modyfikacje były redystrybuowane jedynie jako poprawki do kodu.
- Niedyskryminowanie osób i grup: nikt nie może zostać wykluczony.
- Niedyskryminowanie obszarów zastosowań: nie wolno wykluczać komercyjnych zastosowań.
- Dystrybucja licencji: prawa dołączone do oprogramowania muszą się odnosić do wszystkich odbiorców programu, bez konieczności wykonywania przez nich dodatkowej licencji.
- Licencja nie może być specyficzna dla produktu: program nie może być licencjonowany tylko jako część szerszej dystrybucji.
- Licencja nie może ograniczać innego oprogramowania: licencja nie może wymagać, aby inne dystrybuowane z pakietem oprogramowanie było typu Open Source.
- Licencja musi być technicznie neutralna.
Wolne Oprogramowanie i Oprogramowanie Otwarte oparte na otwartym źródle to dwa różne pojęcia wspólnie określane w języku angielskim FLOSS, w tłumaczeniu polskim WiOO. Łączy je podobny etos: współpracy, dzielenia się i otwartości. Wartości te są bliskie również organizacjom pozarządowym. Jednak z wielu powodów otwarte oprogramowanie jeszcze nie zyskało masowej popularności w gospodarce.
Otwarty standard
(ang. open standard) jest to standard, którego pełna specyfikacja jest dostępna dla wszystkich zainteresowanych za darmo. Otwartość standardu pozwala m.in.:
- Uniezależnić się od jednego dostawcy rozwiązań.
- Używać standardu niezależnie od intencji jednego z dostawców rozwiązania.
- Śledzić zmiany zachodzące w specyfikacji standardu.
